Semalam tersembang dengan sorang sahabat ni bab kahwin. Saja la, dah memang dok UIA ni, kalau tak pernah terfikir atau tersembang bab kahwin, memang bukan UIA la kot. Tak kata u lain tak sembang, tapi kekerapan mungkin di UIA lebih sikit,
Katanya - "Aku tengok member-member yang dah bertunang ni makin matang, cari duit, bina diri, kalau betul bertunang ni mematangkan, kenapa mak ayah susah nak bagi anak diorang bertunang? (kahwin la maksudnya)"
Aku merenung jauh, dah lama jugak sebenarnya benda ni aku fikir, syukur ada yang bertanya, boleh dilahirkan idea-idea yang terbuku.
"Benda ni terlalalu subjektif untuk kita fikir seobjektif macam tu"
"Maksudnya?"
"Aku ada saksikan depan mata aku sendiri, orang yang bertunang sebab seronok, ikut-ikut orang. Orang nak kahwin, dia pun nak kahwin, hasilnya, bila bertunang, makin tak matang, makin menggedik, bahasa kasarnya"
aku menyambung,
"Mungkin sebab mak ayah suah nak bagi anak diorang bertunang ni sebab kelakuan anak diorang sendiri dirumah. Yelah, mak ayah lebih kenal anaknya macam mana. Dah kalau diri sendiri tak reti jaga (kat rumah) takkan la dia nak bagi lepas jaga anak orang lain..
Tapi tak dinafikan la, ramai kawan-kawan aku yang bertunang ni, makin matang cara urus diri, berdisiplin, makin hebat kewangan, ilmu agama.. ada betulnya apa kau cakap.."
"apa-apa pun, balik kepada diri sendiri.." katanya.
Aku mengangguk, tersenyum setuju.
Kedengaran suara makcik di cafe uthman menjerit - maggi goreng maggi goreng!
lantas aku meminta diri..
sambil bersalam, aku berkata - "doakan aku.."
"Eh kau pun ke?"
"sape taknak.."
masing-masing ketawa.